De wettelijke betalingstermijn bepaalt binnen hoeveel dagen een factuur betaald moet worden. In Nederland geldt als standaard: is er geen betalingstermijn afgesproken, dan moet er binnen 30 dagen worden betaald. Wil je een langere termijn afspreken, dan mag dat tot maximaal 60 dagen, mits dit schriftelijk is vastgelegd en niet nadelig is voor de schuldeiser.
Voor grootbedrijven die zaken doen met mkb-bedrijven of zzp'ers gelden strengere regels. Zij mogen maximaal 30 dagen hanteren, ook als zij iets anders willen afspreken. Een langere betalingstermijn in een contract is in dat geval nietig van rechtswege: de 30-dagenregel geldt dan automatisch. Dit is vastgelegd in de Wet verkorten wettelijke betaaltermijn, die volledig van kracht is per 1 juli 2023.
| Situatie | Maximale betalingstermijn |
|---|---|
| Geen termijn afgesproken | 30 dagen (automatisch) |
| Bedrijven onderling (mkb/mkb) | Max. 60 dagen, mits schriftelijk overeengekomen |
| Grootbedrijf betaalt aan mkb of zzp | Max. 30 dagen, dwingend recht |
| Overheid betaalt aan bedrijf | Max. 30 dagen |
Let op: betaalt een grootbedrijf te laat aan een mkb-leverancier, dan is het over de overschreden periode de wettelijke handelsrente verschuldigd. Die bedraagt vanaf 1 juli 2023 12% per jaar. Je mag als mkb-ondernemer eventueel wachten met het vorderen van deze rente tot het moment dat de zakelijke relatie is beëindigd, zolang de vordering nog niet vijf jaar oud is.
De wettelijke betalingstermijn op een factuur
In Nederland zijn er een groot aantal wetten. De wet waar we het hier over hebben geldt voor bedrijven en de betalingstermijn die zij op een factuur mogen hanteren. Daarnaast regelt de wet ook welk termijn van toepassing is wanneer er geen betalingstermijn is vermeld op de factuur. In dit geval is dat 30 dagen. Voor de maximale betalingstermijn wordt onderscheid gemaakt tussen mkb bedrijven, de overheid en grootbedrijven. Voor de overheid en grootbedrijven gelden namelijk strengere regels.
Kort samengevat heeft de overheid een maximale wettelijke betalingstermijn van 30 dagen en bedrijven een termijn van 60 dagen. Daarnaast geldt voor de kleinere bedrijven dat zij bij wettelijke uitzondering een langere betalingstermijn mogen hanteren. Deze wet is ingegaan per 1 juli 2017 waarbij er een overgangsperiode van één jaar is geweest. Die periode was bedoeld om bedrijven de gelegenheid te geven om aan de slag te gaan met hun bestaande contracten. Veel bedrijven hebben namelijk contracten lopen met langere betalingstermijnen en hadden tijd nodig om nieuwe afspraken te maken.
Betalingsconditie 30 dagen?
Op 1 juli 2017 is de Wet Late Betalingen in werking getreden die het mkb moet beschermen tegen de macht van het grootbedrijf. Levert het mkb aan het grootbedrijf dan zijn langere betalingscondities dan 60 dagen volgens de wet nietig.
Per 1 juli 2022 is de Wet verkorten wettelijke betaaltermijn in werking getreden. Nieuwe overeenkomsten vielen direct onder de 30-dagenregel. Voor bestaande overeenkomsten gold een overgangsperiode: bedrijven hadden tot 1 juli 2023 de tijd om lopende contracten aan te passen. Sindsdien geldt de maximale betaaltermijn van 30 dagen voor alle overeenkomsten tussen grootbedrijven en mkb-leveranciers. Een contractuele afwijking hiervan is nietig: de wettelijke termijn van 30 dagen treedt automatisch in de plaats.
Een grootbedrijf wordt gedefinieerd als een rechtspersoon die aan minstens twee van de volgende drie criteria voldoet: meer dan 250 werknemers, een jaaromzet van meer dan €40 miljoen, of een balanstotaal van meer dan €20 miljoen.
De praktijk is weerbarstiger dan de wet. Mkb-leveranciers bevinden zich vaak in een afhankelijke positie ten opzichte van grote afnemers, en het daadwerkelijk afdwingen van de wettelijke handelsrente is in een lopende relatie zelden aantrekkelijk. Toch biedt de wet een stok achter de deur: vorderingen op wettelijke handelsrente verjaren pas na vijf jaar, waardoor je ze eventueel kunt instellen nadat de relatie is beëindigd.
Waarom is de wettelijke betalingstermijn belangrijk?
Zeker het mkb heeft te lijden gehad onder de lange betalingstermijnen die grootbedrijven soms hanteerden. Cijfers laten zien dat 25% van de faillissementen te maken heeft met debiteuren die niet of veel te laat betalen. Om het mkb beter te beschermen is de wettelijke betalingstermijn in het leven geroepen. Dit geeft gelijk aan dat je als mkb ondernemer tevens een rol heeft in het managen van een zo kort mogelijke betalingstermijn.
Wanneer een termijn is vastgesteld op 30 dagen, dan kan het alsnog voorkomen dat jouw klant deze betalingstermijn overschrijdt. Het beheer van je debiteuren zal daarom ook strak moeten zijn. Hierdoor kan je er namelijk voor zorgen dat de liquide middelen tijdig op jouw rekening zijn bijgeschreven. Met een strak debiteurenbeheer heb je daar in ieder geval goed grip op. Ook is het verstandig om door middel van een kredietwaardigheidscheck vooraf goed te toetsen wat de financiële situatie is van jouw nieuwe klant. Hiermee kan je al een hoop leed voorkomen.
Nee, de wet ziet alleen toe op de mkb ondernemer als leverancier en het grootbedrijf als afnemer. Daarmee kunnen mkb’ers onderling feitelijk afspreken wat ze willen. De contractuele afspraak die tot stand komt zal van toepassing zijn.
Dit zal in de praktijk lastig worden want deze wetgeving is naar Nederlands recht, maar proberen kan uiteraard nooit kwaad. Ook hier geldt weer wiens voorwaarden uiteindelijk contractueel zullen worden geaccepteerd. Het toepasselijk recht speelt hier dus een belangrijke rol.
Het toepasselijk recht is ook weer afhankelijk van de contractueel overeengekomen voorwaarden. Zijn het die van de Nederlandse mkb leverancier dan zal dat naar verwachting Nederlands recht zijn, zo niet dat van de buitenlandse afnemer. Vergewis u er zich in het laatste geval wel altijd van dat u dat recht u kunt naleven en u zich indien nodig adequaat kunt verweren.